ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի հետ հանդիպման ընթացքում եպիսկոպոսների կողմից հրապարակված հայտարարության մեջ հատուկ նշվել էր, որ վերջին ամիսներին Եկեղեցու ներսում եւ շուրջն առկա անառողջ մթնոլորտը, որը խորապես ազդում է բոլորի հոգու վրա, կարող էր խուսափել լինել, եթե 1999թ. Կաթողիկոսական ընտրությունները կայացած լինեին արդար եւ առանց ահաբեկումների։
Այս հայտարարության հետ կապված, ես դիմել եմ ՀՀ դատախազությանը եւ Քննչական կոմիտեին՝ պարզելու համար, թե արդյոք 1999թ. հոկտեմբերի 27-ի ընտրությունների ընթացքում տեղի ունեցած ահաբեկումների մասին 10 սրբազանների համատեղ հայտարարության հիման վրա հարուցվել է քրեական գործ։ Ի վերջո, խոսքը պետական մասշտաբի հանցագործության մասին է՝ ահաբեկումների մասին, որոնք, եկեղեցականների կարծիքով, ունեցել են ճակատագրական ազդեցություն։
Իմ հարցումներին երկու պետական մարմիններն էլ տվել են նույնատիպ պատասխան՝ հրաժարվելով մինչեւ այս պահը հայտարարությունը ուսումնասիրելուց։ Նրանք պարտավորվել են անդրադառնալ հարցին, եթե հայտարարությունը կուսումնասիրվի։
Այս իրադարձությունները հիշեցնում են մի այլ դեպք, երբ ընդդիմադիր հայացքներ ունեցող հոգեւորականների կողմից իշխանություններին ուղղված մի փոքր «կճմթում» հրապարակային խոսքով իրավապահ մարմինների կողմից անմիջապես հանգեցրեց «ուսումնասիրման» եւ մի քանի սրբազանի բանտարկման։
Իսկ այս անգամ, երբ 10 սրբազաններ գրավոր հայտարարություն են կատարել, նշելով ահաբեկումների մասին, որոնք տեղի են ունեցել ավելի քան երկու տասնամյակ առաջ, պետական մարմինները չեն համարել անհրաժեշտ այդ հայտարարությունը նույնիսկ ուսումնասիրելը։
Այսպիսով, հարցը մնում է բաց՝ արդյոք պետական մարմինները պատրաստ են վերահսկողության տակ վերցնելու եւ լուսաբանելու այն հանցագործությունները, որոնք, ըստ եկեղեցականների, խորապես ազդել են հայոց եկեղեցու եւ պետության վրա։ Հուսանք, որ այս անտեսված հայտարարությունը գոնե հիմա կգրավի իրենց ուշադրությունը։
About the Author
