Հայաստանի կառավարական շրջանակներում ընտրություններից առաջ աճող լարվածության և անվստահության ալիքը հասել է իր գագաթնակետին։ Իշխանական շրջանակներում այսպես կոչված «նախկինացավ»-ի երևույթը, որը նկարագրվում է որպես անցյալի կառավարության քաղաքականությունների և որոշումների քննադատությունը, այնքան է սրվել, որ որոշ իշխանական պաշտոնատար անձինք սեփական անձի դեմ հանցագործության մասին հաղորդումներ են ներկայացնում իրենց աշխատանքային պարտականությունների շրջանակում։
Այս իրադարձությունների ֆոնին հատկապես մեծ աղմուկ է բարձրացել ԿԳՄՍ նախարար Ժաննա Անդրեասյանի վերջերս արած հայտարարության շուրջ։ Նախարարը հայտարարել է, որ «կրթության բովանդակությունը նախկինում հակապետական է եղել, և այժմ փոխում ենք այդ բովանդակությունը»։
Այս հայտարարությունը, սակայն, հակասական է թվում, եթե հաշվի առնենք նախարարի անձնական պատմությունը և պաշտոնական կենսագրությունը։ Ժաննա Անդրեասյանը ոչ միայն Կրթության համակարգի ամենահին աշխատողներից է, այլև հենց այդ «հակապետական» բովանդակության ձևավորման և իրականացման հիմնական մասնակիցներից է։
Նրա պաշտոնական կենսագրության վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ նա 2003 թվականից մինչև 2019 թվականը անընդհատ աշխատել է «Կրթական ծրագրերի կենտրոն»-ի (ԾԻԳ) կառույցում՝ Կարինե Հարությունյանի ղեկավարության ներքո։ Այս ընթացքում նա զբաղեցրել է մի շարք բարձր պաշտոններ՝ սոցիալական գնահատման օգնականից մինչև Բարձրագույն կրթության ծրագրի ղեկավար և ծրագրերի ղեկավար-տնօրենի տեղակալ։
Այսպիսով, Ժաննա Անդրեասյանը եղել է ոչ թե այն «հակապետական» ծրագրի քննադատը, այլ դրա անմիջական և հնազանդ իրականացնողը։ Նրա հայտարարությունը, որը նպատակ ունի ներկայացնելու իրեն որպես անցյալի քաղաքականության հետ կապ չունեցող անձ, հակադրվում է իր անցյալի փաստական տվյալների հետ։
Այս իրադարձությունը ցույց է տալիս, թե որքան խորը են ներդրված լարվածությունները իշխանական շրջանակներում, և որքան հեռու են անձինք պատրաստվում գնալ՝ պահպանելու իրենց դիրքերը և խուսափելու անցյալի պատասխանատվությունից։
About the Author
