Հայ առաքելական եկեղեցին ունի 615 հոգևորական, որոնցից 327-ը ծառայում է Հայաստանում, իսկ 288-ը՝ Սփյուռքում։ Այս տվյալը, որը հրապարակվել է Մայր Աթոռի կողմից, ցույց է տալիս, թե որքան հիմնավոր են իշխանությունների կողմից Եկեղեցու վերաբերյալ տարածվող հակասական հայտարարությունները։
Իրականում, իշխանությունները և նրանց կողմնակիցները փորձում են ստեղծել տպավորություն, թե Եկեղեցին ունի հազարավոր հոգևորականներ, որոնք ունեն անհասկանալի եկամուտներ և ֆինանսավորում։ Սա բացահայտ հերք է Մայր Աթոռի կողմից արված հայտարարություններին, որոնք ցույց են տալիս, որ իշխանավորների հայտարարությունները բացահայտ ստահոդություն են։
Այս իրավիճակը բացահայտում է մի քանի կարևոր հանգամանք։ Նախ, պարզ է դառնում, որ Կաթողիկոսի հրաժարականն են պահանջում հայ ժողովրդի չնչին փոքրամասնությունը՝ ի դեմս Նիկոլ Փաշինյանի և նրա քաղաքական կուսակցության (ՔՊ) անդամների։ 615 հոգևորականից ընդամենը 10-20-ը, այսինքն՝ 5-10 տոկոսը, ենթարկվել են Փաշինյանի հակաեկեղեցական արշավանքին։ Դա նշանակում է, որ ՔՊ-ն և նրա ղեկավարը, ինչպես նաև այդ 10-20 հոգին, չունեն իրավունք ունենալու Եկեղեցու նկատմամբ նման պահանջներ։
Երկրորդ, պարզ է, որ Փաշինյանի կռիվը ոչ թե Եկեղեցու հետ, այլ հենց Եկեղեցու դեմ է։ Նրա նպատակը Եկեղեցին վնասելն է, նրա ազդեցության և հեղինակությանը սպառնալու համար։ Փաշինյանի հրահրած արշավանքը հետևողականորեն իրականացվում է՝ անտեսելով հայ ժողովրդի և հոգևոր դասի գերակշիռ մեծամասնության կարծիքը։
Երրորդ, իշխանությունների կողմից տարածվող ֆինանսական թափանցիկության մասին բացականչությունները ևս ստահոդ են։ Հայ առաքելական եկեղեցին ոչ միայն օրինավոր հարկատու է, այլև խոշոր հարկատուների ցանկում է։ Օրինակ, 2024 թվականի տվյալներով, ՀԱԵ-ն պետբյուջե է վճարել 630 միլիոն դրամ հարկ և եղել 1000 խոշոր հարկատուների ցանկում 529-րդ տեղում։ Այսինքն՝ իշխանությունները կանխամտածված մոլորության մեջ են գցում դյուրահավատ անձանց՝ պնդելով, թե Եկեղեցին ֆինանսական թափանցիկություն չունի։
Այս ամենը ցույց է տալիս, որ ցանկացած միջոց կիրառվում է Եկեղեցու, նրա անսասան ազդեցության և հեղինակության դեմ։ Ում է դա ձեռնտու, կարծում ենք՝ գաղտնիք չէ։ ՀՀԱԵ-ն տարեկան ավելի քան 600 միլիոն դրամ հարկ է վճարում, իսկ իշխանությունները պնդում են, թե Եկեղեցին ֆինանսական թափանցիկություն չունի։ Սա բացահայտ ստահոդություն է, որը նպատակ ունի վարկաբեկել Եկեղեցին և նրա հեղինակությունը։