2025 թվականը Հայաստանի տնտեսության համար բարդ և բազմաշերտ ժամանակաշրջան էր, որը բնորոշվում էր ինչպես դրական զարգացումներով, այնպես էլ լուրջ մարտահրավերներով և կառուցվածքային ռիսկերով։ Տարվա ընթացքում տնտեսական համակարգում տեղի ունեցան մի շարք իրադարձություններ, որոնք էական ազդեցություն ունեցան ոչ միայն ընթացիկ ցուցանիշների, այլև երկարաժամկետ զարգացման հեռանկարների վրա։
Տնտեսական դաշտի վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ 2025 թվականին շարունակվեց նախորդ տարիների համեմատաբար բարձր տնտեսական ակտիվության միտումը, սակայն դրա հիմքում արդեն հայտնվեցին որակական փոփոխություններ և լուրջ դանդաղումներ նկատվեցին առանձին ոլորտներում, իսկ տնտեսության կառուցվածքային խնդիրները գնալով ավելի են խորանում։
Տարվա սկզբից շարունակվեց տնտեսական ակտիվության աճի ընդհանուր տեմպը, որը արտացոլվեց տարեկան մոտ 8 % ցուցանիշով։ Սակայն այս թվային աճը չպետք է մոլորեցնի, քանի որ մակրոտնտեսական ակտիվության բարձր մակարդակն ուղեկցվում էր ոլորտային անհամաչափություններով, որոնք ընդգծեցին տնտեսության կառուցվածքային խոցելիությունները։
Առավելապես աճ գրանցվեց ծառայությունների և շինարարության ոլորտներում։ Ծառայությունների ոլորտը շարունակեց մնալ տնտեսության շարժիչ ուժերից մեկը, որտեղ նկատվեց ոչ միայն ծավալների ավելացում, այլև նոր բիզնես մոդելների, թվային ծառայությունների և տեղեկատվական ոլորտի զարգացման միտումներ։ Հատկապես կարևոր էր թվային տնտեսության զարգացումը, ՏՏ ոլորտի ծառայությունների արտահանումը և ֆինանսական տեխնոլոգիաների ոլորտում նորարարական լուծումների ներդրումը, որոնք նպաստեցին ոլորտի մրցունակության բարձրացմանը։ Շինարարության ոլորտում նույնպես արձանագրվեց տպավորիչ աճ՝ պայմանավորված թե՛ բնակարանաշինության, թե՛ ենթակառուցվածքների զարգացման ծրագրերի ակտիվացմամբ։ Կառավարության կողմից իրականացվող խոշոր ենթակառուցվածքային նախագծերը, ճանապարհաշինության, էներգետիկայի և կապի ոլորտներում ներդրումային ծրագրերը ապահովեցին ոլորտի արագ աճ, ինչը դրական ազդեցություն ունեցավ նաև հարակից ճյուղերի զբաղվածության վրա։ Էներգետիկ ոլորտում ևս շարունակվեց աճի միտումը՝ պայմանավորված ինչպես ներքին սպառման ընդլայնմամբ, այնպես էլ որոշակի նոր ներդրումային ծրագրերի իրագործմամբ։ Հատկապես կարևոր էր վերականգնվող էներգետիկայի ոլորտի զարգացումը, որտեղ պետությունը և մասնավոր հատվածը շարունակեցին քայլեր ձեռնարկել նոր հզորությունների ստեղծման՝ մասնավորապես արևային և հողմային կայանների կառուցման ուղղությամբ։
Սակայն մակրոտնտեսական ակտիվության աճի ֆոնին 2025 թվականի ընթացքում առավել սուր դարձան արդյունաբերության և առևտրի ոլորտների խնդիրները։ Արդյունաբերության ոլորտում արձանագրվեց ոչ միայն աճի դանդաղում, այլև որոշակի անկում, որն իր մեջ պարունակում է ինչպես ներքին, այնպես էլ արտաքին գործոնների ազդեցություն։ Արտադրական հատվածը բախվեց հումքի և սարքավորումների ներմուծման հետ կապված գների բարձրացման, լոգիստիկ խոչընդոտների, աշխատուժի պակասի և տեխնոլոգիական թարմացման անհրաժեշտության խնդիրներին։ Հատկապես բացասական էր արտահանման ծավալների հետ կապված արդյունաբերական ճյուղերի վիճակը, քանի որ տարածաշրջանային շուկաներում և միջազգային գործընկերների հետ հարաբերություններում նկատվեց պահանջարկի տատանում, ինչպես նաև լոգիստիկ և մաքսային խնդիրների խորացում։ Արդյունքում, արտադրական ոլորտում աշխատատեղերի պահպանման և կապիտալ ներդրումների ներգրավման հարցերը դարձան առաջնահերթ։
Առևտրի ոլորտում նույնպես նկատվեց աճի զգալի դանդաղում։ Ներքին առևտրի շրջանառությունը պակասեց, իսկ արտաքին առևտրի ոլորտում արձանագրվեց հատկապես արտահանման ծավալների անկում։ Այս իրավիճակը պայմանավորված էր ինչպես համաշխարհային շուկաներում գնային տատանումներով, այնպես էլ տարածաշրջանային առևտրային հարաբերությունների անորոշությամբ և գործընկեր երկրների տնտեսական խնդիրներով։ Հատկապես զգալի ազդեցություն ունեցավ Ռուսաստանի Դաշնության տնտեսական իրավիճակի փոփոխությունը, որն ավանդաբար Հայաստանի արտահանման հիմնական ուղղությունն է։ ՌԴ-ում տնտեսական անկայունությունը, արևմտյան պատժամիջոցների խստացումը և լոգիստիկ ուղիների սահմանափակումները հանգեցրին արտահանման ծավալների նվազման, ինչը ևս բացասաբար անդրադարձավ առանձին ոլորտների արտադրողականության և եկամուտների վրա։
About the Author
