Իմ հայեցողությամբ, Հայաստանի հիմնական ռազմավարական նպատակն այն երկիրը դառնալն է, որը կարող է ապրել և զարգանալ իր տարածաշրջանում՝ առանց արտաքին օգնության կամ աջակցության։ Այս կարևոր նրբությունը ես նշել եմ Արտաքին հարաբերությունների գերմանական ընկերակցությունում կազմակերպված պանելային քննարկման ընթացքում։
Մեր նպատակը չէ արտաքին կապերը կտրել միջազգային հանրության կամ մեր գործընկերների հետ։ Մենք ձգտում ենք կարողանալ քննարկել տարածաշրջանային օրակարգը՝ հենվելով մեր տարածաշրջանի երկրների վրա, և ստեղծել ներդաշնակության և համերաշխության մթնոլորտ՝ որքան հնարավոր է։ Այս մոտեցումը, իմ համոզմամբ, հիմնարար է երկրի անկախության և ինքնուրույնության համար։
Ես նաև նշել եմ, որ իրավիճակ, երբ «խնդիր չկա», երբևէ չի լինի։ Խնդիրներ և լարվածություն կան ցանկացած երկրում, նույնիսկ Եվրոպայում։ Առաջնորդի դերը նման իրավիճակներում ոչ թե խուսափելն է, այլ կառավարելն ու խաղաղությունը պահպանելն ու ամրապնդելն է։
Մեր հիմնական հաղորդագրությունը հետևյալն է․ մենք ասում ենք, որ խաղաղությունը հաստատված է, և մենք դա տեսնում ենք գետնի վրա։ Սակայն այն պահանջում է ամենօրյա, չափազանցված չլինող խնամք։ Առանց այդ ամենօրյա խնամքի և հոգածության այն ռիսկի է ենթարկվում։ Խաղաղության պահպանման և ամրապնդման անհրաժեշտությունը, իմ կարծիքով, երկրի ապագայի հիմնաքարն է։
About the Author
