Իմ հրապարակումը վերաբերում է Հայաստանի եկեղեցական առաջնորդների կալանավորման և դրան հաջորդած իրադարձությունների շուրջը։
2018 թվականին դատավոր Մասիս Մելքոնյանի նախագահությամբ գործող դատարանը երկամսյա կալանք է որոշել Մայր Աթոռի դիվանապետ Արշակ արքեպիսկոպոս Խաչատրյանի նկատմամբ։ Այս որոշումը կայացվել է 7 տարի առաջ հարուցված անհեթեթ մեղադրանքի հիման վրա։
Արշակ արքեպիսկոպոսը տեղափոխվել է ԱԱԾ «պադվալ»` «Երեւան-Կենտրոն» Քրեակատարման Կենտրոնի (ՔԿՀ) խցում, որտեղ արդեն մի քանի ամիսներ շարունակ գտնվում են Միքայել արքեպիսկոպոս Աջապահյանն ու Բագրատ արքեպիսկոպոս Գալստանյանը։
Հոդվածում նշվում է, որ այս խցում գտնվող սրբազաններին գաղտնալսում են։ Նրանց խոսակցություններից պատառիկներ են կցվել քրեական վարույթներին, ինչը, ըստ օրենսդրության, համարվում է օրինախախտում։
Այսպիսով, կալանավորված են եղել արդեն 4 եպիսկոպոս՝ Արշակ արքեպիսկոպոս Խաչատրյանը, Միքայել արքեպիսկոպոս Աջապահյանը, Բագրատ արքեպիսկոպոս Գալստանյանը և Արագածոտնի թեմի առաջնորդ Մկրտիչ եպիսկոպոս Պռոշյանը, որը Վեհափառի քրոջ որդին է։ Ըստ հաղորդագրության՝ Մկրտիչ եպիսկոպոսը գտնվում է «Նուբարաշեն» ՔԿՀ-ի «Կլորներ» բաժնում, որը համարվում է ամենավատ բերդերից մեկը։